غير آن » . [ نقل اقوال در وجوب صلوات ] و مخفى نماند كه ظاهر اين حديث شريف دلالت دارد بر مطلق وجوب صلوات بر حضرت رسالت صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم بر هر كس كه نام آن حضرت را برد يا شنود ، زيرا كه امام عليه السّلام به صيغهء امر ادا فرموده‌اند ، و ظاهرا صيغهء امر از جهت وجوب است چنان كه مقرّر ارباب اصول است . پس اگر شنونده و گوينده اهمال نموده ، تغافل‌ورزنده مورد عذاب و مستحقّ عقاب خواهند گرديد ، چه اگر چنين نباشد مقتضاى امر ، به فعل نيامده باشد . و بعضى از عامّه بر آن رفته‌اند كه صلوات بر سيّد كاينات - عليه أفضل التّحيّات - در مدّت عمر يك بار واجب است و زياده بر آن واجب نيست ، و بعضى ديگر قائل به آن شده‌اند كه در هر مجلس يك بار واجب است ، و بعضى ديگر گفته‌اند كه : هر گاه اسم شريف آن حضرت مذكور شود صلوات واجب است و اين مذهب رئيس المحدّثين شيخ ابن بابويه است - قدّس اللَّه روحه - . و امّا آنچه شيخ مذكور بر آن رفته است كه در تشهّد اول در نماز صلوات واجب نيست مراد او از آن نه اينست كه صلوات فرستادن بر ذاكر و سامع واجب نيست بلكه ازين حيثيّت است كه صلوات در تشهّد اول جزء نماز نيست ، يعنى از حيثيّت جزئيّت واجب نيست ، پس منافات ميان كلامين او نباشد . و صاحب « كنز العرفان » - حفّه اللَّه بالغفران - نيز موافقت با او كرده است بر وجوب صلوات هر گاه كه اسم شريف آن حضرت مذكور شود ، و أصح نيز اينست . و استدلال كرده‌اند بر وجوب صلوات بر حضرت رسالت به قول خداى تعالى در كلام مجيد آنجا كه مىفرمايد : لا تَجْعَلُوا دُعاءَ الرَّسُولِ بَيْنَكُمْ كَدُعاءِ